Endonezya’da, Yogyakarta’daki Universitas Islam Indonesia’da psikoloji öğrencileriyle yapılan bir araştırmada*, tevbe ve istiğfar temelli yapılandırılmış bir terapi programının kaygıyı azaltmadaki etkisi incelenmiş. Çalışma, deneysel desenle yürütülmüş ve katılımcıların kaygı düzeyleri Beck Anxiety Inventory (BAI) ile terapi öncesi ve sonrası ölçülmüş.
Uygulanan program iki oturumluk bir müdahaleden ve bir hafta süren günlük uygulamalardan oluşmuş. Katılımcılar bu süreçte hem kendi kaygı kaynaklarını fark etmeye yönelik çalışmalar yapmış hem de düzenli istiğfar ve tevbe pratiği gerçekleştirmişler.
Sonuçta terapi öncesi ve sonrası kaygı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş tespit edilmiş. Etki büyüklüğünün yüksek düzeyde bulunması, bu yaklaşımın güçlü bir psikolojik etki oluşturduğu değerlendirmesi yapılmış. İzlem ölçümlerinde kısmi dalgalanmalar olsa da genel tablo başlangıca göre daha düşük kaygı düzeyine işaret ettiği sonucuna varılmış.
Katılımcı geri bildirimleri de dikkat çekici: Öğrenciler, uygulama sürecinin ardından daha fazla içsel farkındalık kazandıklarını, sorunlarıyla baş ederken daha sakin kaldıklarını ve manevî bir rahatlama yaşadıklarını ifade etmişler.
Bu bulgular, taubat ve istiğfarın yalnızca dinî bir pratik değil, aynı zamanda maneviyat temelli bir başa çıkma ve psikolojik düzenleme yöntemi olarak ele alınabileceğini gösterdiği sonucuna varılmış.
Türkiye’deki üniversitelerde ruh sağlığı, maneviyat ve kültüre duyarlı psikoterapi, eğitim ve rehberlik alanları ve şifa akımları konularında çalışan lisan öğrencileri ve akademisyenlerle ortak araştırmalar, yüksek lisans ve doktora tezleri yürütmeye açığız.
İnanç temelli müdahalelerin bilimsel yöntemlerle incelenmesi, hem literatüre katkı sağlayacak hem de İslam’ın fıtrata uygun olarak sunmuş olduğu şifa sisteminin kavranmasına yardımcı olacaktır. İş birliği yapmak isteyen öğrenci ve akademisyenlerin iletişime geçmesini memnuniyetle karşılarız.
*Penelitian “Pengaruh Terapi Taubat dan Istighfar Dalam Menurunkan Kecemasan